Cache

اگر تا کنون برای خود کامپيوتری تهيه  کرده باشيد ، واژه " Cache"  برای شما آشنا خواهد بود. کامپيوترهای جديد دارای Cache از نوع L1 و L2 می باشند. شايد در هنگام خريد يک کامپيوتر از طرف دوستانتان توصيه هائی به شما شده باشد مثلا" : " سعی کن از تراشه های Celeron استفاده نکنی چون دارای Cache نمی باشند! "

Cache يک مفهوم کامپيوتری است که  بر روی هر نوع کامپيوتر با يک شکل خاص وجود دارد. حافظه های Cache ، نرم افزارهای با قابليت Cache هارد ديسک و صفحات Cache همه بنوعی از مفهوم Caching استفاده می نمايند. حافظه مجازی که توسط سيستم های عامل ارائه می گردد نيز از مفهوم فوق استفاده می نمايد.

مبانی Caching

Caching يک نکنولوژی استفاده شده برای  زير سيستم های حافظه ، در کامپيوتر است . مهمترين هدف يک Cache افزايش سرعت و عملکرد کامپيوتر بدون تحميل هزينه های اضافی برای تهيه سيستم است . با استفاده از Cache عمليات  کاربران با سرعت بيشتری انجام خواهد شد.

کتابداری را در نظر بگيريد که در يک کتابخانه مسئول تحويل کتاب به متقاضيان است . فرض کنيد در سيستم فوق ( درخواست و تحويل کتاب ) از مفهوم Cache استفاده نمی گردد. اولين متقاصی کتابی را درخواست می نمايد( فرض شده است که متقاضی خود نمی تواند مستقيما" کتاب مورد نظر  را از قفسه مربوطه ،بردارد)  ، کتابدار، کتاب مورد نظر را از قفسه مربوطه پيدا  و در ادامه آن را تحويل متقاضی می نمايد. متقاضی پس از ساعاتی مراجعه و کتاب را تحويل می دهد. کتابدار، کتاب  تحويلی را مجددا" در  قفسه مربوطه قرار می دهد. پس از لحظاتی يک متقاضی ديگر مراجعه و همان کتاب قبلی را درخواست می نمايد ، کتابدار مجددا" می بايست به بخش مربوطه در کتابخانه مراجعه و پس از بازيابی کتاب ، آن را در اختيار متقاضی دوم قرار دهد.همانگونه که ملاحظه می گردد ، کتابدار مکلف است برای تحويل هر کتاب ( ولو کتاب هائی که فرکانس استفاده از آنان توسط متقاضيان زياد باشد ) به بخش مربوطه مراجعه و پس از يافتن کتاب آن را در اختيار متقاضيان قرار دهد.  آيا روشی وجود دارد که با استناد به آن بتوان عملکرد و کارآئی کتابدار را بهبود بخشيد ؟

در پاسخ به سوال فوق می توان با ايجاد يک سيستم Cache برای کتابدار ، کارآئی آن را افزايش داد. فرض کنيد بخشی را با ظرفيت حداکثر ده کتاب در مجاورت ( نزديکی ) کتابدار آماده نمائيم . کتاب هائی که توسط متقاضيان برگردانده می شود، در بخش  فوق ذخيره خواهند شد. مثال فوق را با در نظر گرفتن سيستم Cache ايجاد شده برای کتابدار مجددا" دنبال می نمائيم . در ابتدای فعاليت روزانه  ، بخش Cache خالی بوده و هنوز در آن کتابی قرار نگرفته است . اولين متفقاصی مراجعه و کتابی را درخواست می نمايد . کتابدار می بايست به بخش مربوطه مراجعه و کتاب را از قفسه مربوطه براشته و در اختيار متقاضی قرار دهد. متقاضی پس از تحويل کتاب ، چند ساعت بعد مراجعه و کتاب را تجويل کتابدار خواهد داد. کتابدار، کتاب تحويلی را در بخش پيش بينی شده برای Cache قرار می دهد. لحظاتی بعد متقاضی ديگر مراجعه و درخواست همان کتاب را می نمايد .کتابدار در ابتدا بخش مربوط به Cache را جستجو و در صورت يافتن کتاب ، آن را به متقاضی تحويل خواهد داد. در اين حالت ضرورتی به مراجعه کتابدار به بخش و قفسه های مربوطه  نخواهد بود. در روش فوق زمان تحويل کتاب به متقاضی بهبود چشمگيری پيدا خواهد کرد. در صورتيکه کتاب درخواستی توسط متقاضی در بخش Cache کتابخانه نباشد ، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ در ابتدا مدت زمانی صرف خواهد شد که کتابدار به اين اطمينان برسد که کتاب درخواستی در بخش Cache موجود نمی باشد ( جستجو)  يکی از چالش های اصلی در رابطه با طراحی Cache به حداقل رساندن زمان جستجو  در Cache است .سخت افزارهای جديد ، زمان فوق را به صفر نزديک کرده اند.  پس از حصول اطمينان از عدم وجود کتاب در بخش Cache ، کتابدار می بايست با مراجعه به بخش مربوطه آن را انتخاب و در ادامه در اختيار متقاضی قرار دهد.

با توجه به مثال فوق ، چندين نکته مهم در رابطه با Cache استنباط می گردد:

- تکنولوژی Cache ، استفاده از حافظه های سريع  ولی کوچک ، بمنظور افزايش سرعت يک حافظه کند ولی با حجم بالا است

- زمانيکه از Cache استفاده می گردد ، در ابتدا می بايست محتويات آن بمنظور يافتن اطلاعات مورد نظر بررسی گردد. فرآيند فوق را Cache hit می گويند. در صورتيکه اطلاعات مورد نظر در Cache موجود نباشند (Cache miss) ، کامپيوتر می بايست در انتظار تامين داده های خود از حافظه اصلی سيستم باشد ( حافظه ای کند ولی با حجم بالا )

- اندازه Cache محدود  بوده وسعی می گردد که ظرفيت فوق حتی المقدور زياد باشد ، ولی بهرحال اندازه آن نسبت به رسانه های ذخيره سازی ديگر بسيار کم است .

- اين امکان وجود خواهد داشت که از چندين لايه Cache استفاده گردد.

 Cache در کامپيوتر

کامپيوتر، ماشينی است که زمان انجام کارها توسط آن با واحدهای خيلی کوچک اندازه گيری می گردد.زمانيکه ريزپردازنده  قصد دستيابی به  حافظه اصلی را داشته باشد، می بايست مدت زمانی معادل 60 نانوثانيه را برای اين کار در نظر بگيرد. سرعت فوق بسيار بالا است ولی سرعت ريزپردازنده بمراتب بيشتر است . ريزپردازنده قادر به داشتن سيکل هائی به اندازه دو نانوثانيه است . تفاوت سرعت بين پردازنده و حافظه کاملا" مشهود بوده و قطعا" رضايت پردازنده در اين خصوص کسب نخواهد شد. پردازنده می بايست تاوان کند بودن حافظه را خود بپردازد . انتظار پردازنده و هرز رفتن زمان مفيد وی کوچکترين تاوانی است که می بايست پردازنده پذيرای آن باشد.

بمنظور حل مشکل فوق ، فرض کنيد از  يک نوع حاص حافظه،  با ظرفيت کم ولی با سرعت بالا ( 30 نانوثانيه ) ، استفاده گردد . سرعت دستيابی به حافظه فوق دو مرتبه سريعتر نسبت به حافظه اصلی است .اين نوع حافظه راL2 Cache   می نامند. فرض کنيد از يک حافظه بمراتب سريعتر ولی با حجم کمتر استفاده و آن را مستقيما" با پردازنده اصلی درگير نمود. سرعت دستيابی به حافظه فوق می بايست در حد و اندازه سرعت پردازنده باشد .اين نوع حافظه ها را L1 Cache می گويند.

در کامپيوتر از زيرسيستمهای متفاوتی استفاده می گردد.از Cache می توان در رابطه با اکثر زير سيستمهای فوق استفاده تا کارآئی  آنان افزايش يابد.  

تکنولوژی Cache

يکی از سوالاتی که ممکن است در ذهن خواننده اين بخش خطور پيدا کند اين است که " چرا تمام حافظه کامپيوترها از نوع L1 Cache نمی باشند تا ديگر ضرورتی به استفاده از Cache وجود نداشته باشد؟" در پاسخ می بايست گفت که اشکالی ندارد وهمه چيز هم بخوبی کار خواهد کرد ولی قيمت کامپيوتر بطرز قابل ملاحظه ای افزايش خواهد يافت . ايده Cache ، استفاده از يک مقدار کم حافظه ولی با سرعت بالا( قيمت بالا) برای افزايش سرعت و کارآئی ميزان زيادی حافظه  ولی با سرعت پايين ( قيمت ارزان ) است .

در طراحی يک کامپيوتر هدف فراهم کردن شرايط لازم برای فعاليت پردازنده با حداکثر توان و در سريعترين زمان است . يک تراشه 500 مگاهرتزی ، در يک ثانيه پانصد ميليون مرتبه سيکل خود را خواهد داشت ( هر سيکل در دونانوثانيه ) . بدون استفاده از L1 و L2 Cache ، دستيابی به حافظه حدودا" 60 نانوثانيه طول خواهد کشيد. بهرحال استفاده از  Cache اثرات مثبت خود را بدنبال داشته و باعث بهبود کارآئی پردازنده می گردد.اگر مقدار L2 Cache  معادل 256 کيلو بايت و ظرفيت حافظه اصلی معادل 64 مگابايت باشد ،  256000 بايت مربوط به Cache با استفاده از روش های موجود  قادر به Cache نمودن 64000000 بايت حافظه اصلی خواهند بود.  

 

 

نکاتي ارزشمند در مورد ويندوز XP

 

1: برای اینکه در هنگام Defragment اطلاعاتتان آسیب نبیند دقت کنید که درایو مربوطه حداقل 15% فظای خالی داشته باشد.

 

2: اگر در برنامه Word pad یا هر ویرایشگر متنی دیگری در هنگام تایپ فارسی بر مبنای صفحه کلید عربی { بدون حروف گچ پژ} حروفتان نوشته می شود مراحل زیر را دنبال کنید.ابتدا روی گرینه EN یا FA یا AR کلیک راست کنید، سپس گزینه Settings را انتخاب کنید پس از آن عبارت Arabic را که در قسمت Installed Serviews است را انتخاب { Select } کنید و سپس گزینه REMOVE را بزنید، از این به بعد هر گاه که کلیدهای Alt + Shift سمت راست را بزنید صفحه کلیدتان از انگلیسی به فارسی و برعکس تغییر می کند.

 

3: همانطور که می دانید منوی استارت ویندوز ایکس پی Shortcut برنامه هایی را که تازه نصب کرده اید را با رنگ متفاوت نشان می دهد وبرای این که این Shortcutها با رنگ متفاوت نشان داده نشوند مراحل زیر را دنبال کنید.

 

Control Panel > Task Bar And Starts Menu >سربرگ Start menu > Customize بالایی > Clearlist

 

4: زمانی که برنامه ای قفل می کند شما با استفاده از کادری که پس از زدن Alt + Ctrl + Delete ظاهر می شود آن را قطع می کنید ، ولی اگر یکی از برنامه های خود ویندوز مثل Internet Explorer قفل کند این کار خیلی طول می کشد و یا حتی ممکن است مجبور به Restart کردن کامپیوتر شوید وبرای این که این عمل خیلی سریع انجام شود ابتدا Alt + Ctrl + Delete را بزنید سپس سربرگ Application را بزنید و بعد از آن روی برنامه ای که قفل کرده کلیک راست بزنید و سپس گزینه Go To Process را انتخاب کنید ، بعد از انتخاب این گزینه به سربرگ Processes خواهید رفت ، در حالی که فایل اجرایی برنامه قفل کرده نیز Select می باشد وفقط کافیست شما کلید End Process را بزنید.حال دیدید که بستن برنامه های هنگ کرده با استفاده از این روش در کمتر از یک ثانیه انجام شد ، البته به مرور زمان و آشنا شدن شما با فایل های اجرایی برنامه های گوناگون می توانید مستقیما به همین سربرگ مراجعه کرده و فایل اجرایی برنامه های هنگ کرده را انتخاب کرده و سپس End Process را بزنید.

 

5: افزایش سرعت عملکرد برنامه های ضعیف {از نظر ساختار برنامه نویسی} که نمی توانند از حداکثر توان CPU استفاده کنند.

 

ابتدا با یک مثال ، شما را روشن تر می کنم . مثلا شما یک برنامه تبدیل فایل {MP3 to WMA} دارید و زمانی که در حال تبدیل فایل هستید Alt + ctrl + delete را می زنید و متوجه می شوید که این برنامه فقط از 60% توان CPU شما استفاده می کند و 40% CPU بدون فعالیت است و این مسعله باعث کندی عملکرد برنامه و اتلاف وقت می شود و برای حل این مشکل از همان طریق که در نکته قبلی گفته شد فایل اجرایی برنامه مربوطه را پیدا کنید و سپس روی آن کلیک راست بزنید و از قسمت Set Priority از گزینه Above Normal به بالا را انتخاب کنید تا 80 الی 90 درصد CPU شما به کار گرفته شود ولی دقت کنید تا در انتخاب گزینه های Set Priority زیاده روی نکنید و سعی کنید همیشه چند درصد از CPU در حالت بیکار قرار داشته باشد تا در کار منابع دیگر سیستم اختلالی { کاهش سرعت} ایجاد نشود.

 

6: اگر از رم 512 یا بیشتر استفاده می کنید حتما Virtual Memory یا همان حافظه مجازی را

 

حذف کنید { اگر روش این کار را نمی دانید در قسمت نظرات درخواست بگذارید } و اگر از رم 256 نیز استفاده می کنید حافظه مجازی را 100 قرار دهید تا شاهد افزایش سرعت کامپیوترتان باشید. این افزایش سرعت را زمانی احساس می کنید که می خواهید از یک بازی سنگین { از نظر حجم } خارج شوید و مشاهده می کنید که حدود 15 ثانیه سرعت کامپیوتر کم شده و هارد دیسک به شدت کار می کند و دلیلش هم این است که کامپیوترتان در حال آزاد سازی { پاک کردن } Virtual Memory است و بعد از کم کردن یا حذف این حافظه متوجه می شوید که این زمان کاهش چشمگیری دارد.

 

در آخر هم توصیه می کنم که اگر CPU شما بیش از 1000 است حداقل یک رم 512 تهیه کنید تا شاهد افزایش 10% سرعت کامپیوتر باشید ، همچنین خاطر نشان می کنم رمهای SD و DDR تعصیر چندانی در سرعت کامپیوتر ندارند.

 

7: اگر موس کامپیوتر شما دارای یک کلید { قلتک } برای پیمایش صفحات است و در هر حرکت به طور پیش فرض 3 خط را می پیماید و می خواهید آن را تعییر دهید مراحل زیر را طی کنید.

 

Control panel > Mouse > سربرگ Wheel . در پایین همین قسمت تعداد سطرهایی را که می خواهید در هر حرکت قلتک موس پیموده شود را تایین کنید.

نحوه انتخاب یک DVD

DVD از کلمات Digital Versatile Disc ، اقتباس شده است .با استفاده از درایوهای DVD می توان اطلاعاتی بالغ بر7 / 4 گیگابایت را بر روی یک دیسک ذخيره نمود.اطلاعات فوق ، تقریبا" هفت برابر داده ئی است که می توان بر روی یک CD-R (ديسک های با قابليت نوشتن يک مرتبه ) و یا CD-RW ( ديسک هائی با قابليت نوشتن چندين مرتبه ) ذخيره نمود. درایوهای DVD ، نظیر رايتر امکان استفاده از ديسک هائی با قابليت نوشتن يک مرتبه و ديسک هائی با قابليت نوشتن چندين مرتبه را فراهم می نمايند. از ديسک هائی با قابليت نوشتن يک مرتبه ، اغلب در رابطه با ايجاد ديسک های ويدئوئی DVD استفاده می گردد . ( قابل استفاده در DVD Player های استاندارد ). از ديسک هائی با قابليت نوشتن چندين مرتبه بمنظور ذخيره سازی حجم بالائی از داده و Backup اطلاعات موجود بر روی هاردديسک ، استفاده می شود.نرخ انتقال اطلاعات در درايوهای DVD بمراتب بيشتر از درايوهای CD-ROM است .يک DVD که دارای سرعتی بالغ بر 1X می باشد ، سريعتر از يک CD معمولی با سرعت 8X ( سرعت يک درايو DVD بين هشت تا نه برابر سرعت يک CD-ROM می باشد) می باشد. DVD از مدل فشرده سازی MPEG-2 در رابطه با ويدئو وصوت استفاده می نمايد . بدين ترتيب ،تصاوير با کيفيت و شفافيت بيشتری ايجاد و امکان استفاده از پتانسيل های صوتی Dollby Digital و DTS) Dollby Theater Systems) نيز فراهم می گردد. با استفاده از تکنولوژی MPEG-2 در هر فريم ، 480 خط افقی عرضه می گردد . ( در ديسک های ليزری 425 و در VHS بين 250 تا 270 ) .

تکنولوژی DVD ، با کاهش طول موج از 780mm به 625 تا 650mm ، ظرفيت ذخيره سازی را افزايش می نمايد . يکی از قابليت های جالب درايوهای DVD ، توانائی آنان در حمايت از انواع متفاوتی از رسانه های ذخيره سازی نظير: CD-ROM,CD-R و CD-RW است . در صورتيکه قصد تهيه يک درايو DVD وجود داشته باشد ، می بايست با انواع رسانه ذخيره سازی حمايت شده توسط DVD ، آشنا شويم . ديسک های DVD به دو گروه عمده +  و - تقسيم می گردند . درايوهای DVD می توانند از يک و يا هردو گروه فوق ، استفاده نمايد. پس از مشخص نمودن نوع درايو DVD ، می توان ازديسک های DVD سازگار با آن ، استفاده نمود.

 

انواع DVD

 

DVD - RAM . روش دستيابی در اين نوع ديسک ها بصورت تصادفی بوده و امکان خواندن و نوشتن اطلاعات بر روی آنان وجود خواهد داشت . رسانه ذخيره سازی فوق ، دارای ويژگی های زير می باشد :

- برخلاف رسانه ذخيره سازی Tape که داده ها بصورت ترتيبی خوانده می شوند ،در ديسک های DVD-RAM ، داده ها نظيرهارد ديسک بصورت تصادفی خوانده می شوند.اين نوع ديسک های DVD ، رسانه ای ايده آل بمنظور ذخيره سازی حجم بالائی از اطلاعات و Backup می باشند .

- می توان بيش از يکصد هزار مرتبه اطلاعات را بر روی آنان نوشت ( بازنويسی مجدد )

- عمر مفيد آنان يکصد سال برآورد می شود .

- بمنظور خواندن و نوشته اطلاعات بر روی اين نوع DVD ، می بايست از درايوهای DVD-R/RAM استفاده گردد .

 

DVD-R يا DVD+R . بر روی اين نوع DVD ، می توان صرفا" يک مرتبه اطلاعاتی را ذخيره نمود ( نوشتن يک مرتبه ) . از رسانه ذخيره سازی فوق ، بمنظور ذخيره داده های گرافيکی با ظرفيت بالا، ويدئوهای موزيک ، صوت و فيلم استفاده می گردد. امکان نوشتن اطلاعات بر روی اين نوع DVD صرفا" يک مرتبه وجود دارد .

خصوصيات DVD-R : بمنظور نوشتن اطلاعات بر روی اين نوع DVD می بايست از درايوهائی با نوع R -  وبرای خواندن اطلاعات از درايوهای R - و R +  استفاده گردد .

خصوصيات DVD+R : بر روی اين نوع DVD می توان يک ويدئو به مدت دو ساعت در حالت SP و يا چهار ساعت در حالت EP را ذخيره نمود. بمنظور نوشتن بر روی رسانه ذخيره سازی فوق ، می بايست از درايوهائی با نوع R + و برای خواندن اطلاعات از درايوهای R - و يا R + استفاده گردد .

 

DVD-RW يا DVD+RW .بر روی اين نوع DVD ، امکان نوشتن اطلاعات بدفعات وجود دارد( نوشتن چندين مرتبه ) .از رسانه ذخيره سازی فوق ، بمنظور ذخيره داده های گرافيکی با ظرفيت بالا، ويدئوهای موزيک ، صوت و فيلم استفاده می گردد. بر روی اين نوع DVD می توان تا يکهزار مرتبه اطلاعاتی را ذخيره نمود .

خصوصيات DVD-RW : بمنظور نوشتن اطلاعات بر روی اين نوع DVD می بايست از درايوهای R -  و برای خواندن اطلاعات از درايوهائی R - و يا R+ استفاده گردد .

خصوصيات DVD+RW : اين نوع DVD قادر به ذخيره سازی دو ساعت اطلاعات MPEG2 می باشند . بمنظور نوشتن اطلاعات بر روی اين نوع DVD می بايست از درايوهای R + و برای خواندن اطلاعات از درايوهائی R - و يا R+ استفاده گردد .

 

DVD-ROM . از اين نوع DVD می توان صرفا" بمنظور خواندن استفاده گردد . فيلم ها ئی که خريداری و يا اجاره می شوند ، بر روی اين نوع رسانه ذخيره می گردند.

 

لازم است به اين نکنه نيز اشاره گردد که روش دستيابی به اطلاعات ذخيره شده بر روی يک رسانه ذخيره سازی از نوع DVD-RAM بصورت تصادفی بوده و مکانيزم دستيابی به اطلاعات ذخيره شده بر روی رسانه های ذخيره سازی DVD-R ,+R ,-RW و يا ROM بصورت ترتيبی است .

 

جایگاه DVD

تعداد درایوهای DVD استفاده شده تا پايان سال 2003 بالغ بر 2 / 1 میلیون دستگاه برآورد می شود. پیش بینی می شود که در سال 2004 ، بیش از 3 / 14 میلیون دستگاه از درایوهای فوق بفروش برسد . درایوهای DVD تا رسيدن به وضعيت موجود رایترها ( عموميت يافتن ) ، راهی طولانی را در پیش دارند، ولی با توجه به قابلیت ذخیره سازی بالای ديسک های DVD (هفت برابر) و ذخيره حجم بمراتب بیشتری از اطلاعات ، استفاده از آنان روندی کاملا" صعودی را طی می نمايد قیمت درایوهای DVD در شش ماه گذشته کاهش زیادی را داشته و پیش بینی می گردد که این روند همچنان ادامه داشته باشد .

شايد اين سوال مطرح شود که فرمت ذخيره سازی اطلاعات بر روی ديسک های DVD به چه صورت است و آيا در اين رابطه استانداردی وجود دارد؟ در پاسخ می توان گفت که در حال حاضر از دو فرمت DVD-RW و DVD+RW ( بهمراه نمونه های متفاوت آن : DVD-R و DVD+R ) استفاده می گردد . تکنولوژی های فوق با يکديگر سازگار نبوده و رقابتی نزديک را بمنظور استانداردشدن جهانی ، دنبال می نمايند. با استفاده از هر يک از فرمت های فوق ، امکان نوشتن داده و ايجاد ویدئوهای DVD وجود خواهد داشت ( امکان استفاده از آنان توسط تعداد زیادی ( نه تمام آنان ) از درایوهای DVD-ROM وDVD Players وجود خواهد داشت ) . لازم است به اين نکته نيز اشاره گردد که DVD-RAM فرمت ديگری در اين راستا بوده که بدنبال دو فرمت اشاره شده بوده ولی اکثر دستگاههای Player و درایوهای DVD از آن حمایت نمی نمايند. در زمان انتخاب یک درايو DVD ، نوع فرمت اطلاعات حمایت شده توسط آنان حائز اهميت بوده و می بايست در اينخصوص با دقت تصميم گيری شود. توليد کنندگان درايوهای DVD هر يک محصولاتی را توليد نموده اند که از فرمت های فوق حمايـت می نمايند . مثلا" شرکت سونی درايوهائی را عرضه نموده است که از دو فرمت اشاره شده ، حمايـت می نمايند، در حاليکه شرکت پاناسونیک و LG اقدام به تولید و عرضه درايوی نموده اند که از فرمت های DVD-R/-RW و DVD-RAM ، حمایت می نماید . در حا ل حاضر، بالاترین سرعت نوشتن اطلاعات بر روی ديسک هائی با قابليت نوشتن يک مرتبه ، 4X بوده و پیش بینی می شود که سرعت فوق تا پایان سال 2003 تغییر نگردد .

 

ویژگی ها ی مهم

از مهمترین ویژگی های مرتبط با DVD، می توان به موارد زیر اشاره نمود :

 

 DVD با قابليت نوشتن يک مرتبه . درايو DVD انتخابی، می بايست قادر به ذخیره سازی اطلاعات بر اساس یکی از دو فرمت رقابتی موجود باشد : DVD-R ( حمايت شده توسط درايوهای DVD-RAM و DVD-R و تمامی درايوهای DVD-RW ) و  DVD+R ( حمايـت شده توسط آخرين تکنولوژی مربوط به درايوهای DVD+RW ) . در حال حاضر بالاترین سرعت برای درایوهای DVD-R و DVD+R معادل 4X می باشد. در درایوهای  DVD-R قبلی ، حداکثر سرعت 2X و در درایوهای DVD+R حداکثر سرعت  4 / 2 بوده است . رسانه ذخيره سازی با قابليت نوشتن يک مرتبه ، بهترين گزينه برای ايجاد ويدئوی های DVD بمنظور استفاده در يک player می باشند. کارشناسان فنی برآورد نموده اند که DVD های با قابلیت نوشتن یک مرتبه ، با 85 درصد player های مطرح ، سازگار می باشند.  دیسکهائی که دارای سرعت 4X می باشند را نمی توان در درایوهای قدیمی DVD-R/- RW با سرعت 2X ،استفاده نمود. تعداد زیادی از درایوهای فوق ، تولیده شده توسط Pioneer ، در زمان استفاده از دیسک های 4X دچار مشکل می گردند. بدین منظور، می توان fireware مربوطه را از سایت Pioneer دریافت و با ارتقاء سیستم ، مشکل فوق را برطرف نمود .

 

DVD با قابلیت نوشتن چندين مرتبه  . فرمت این نوع دیسک ها DVD+RW ، DVD-RW و DVD-RAM می باشد . فرمت DVD-RAM دارای سازگاری بمراتب کمتری نسبت به دو فرمت ديگر بوده ولی برای گرفتن Backup مناسب می باشد. .DVD -RAM به دو صورت با محافظ ( بصورت کارتريج ) و بدون محافظ در دسترس می باشد. اکثر درايوهای DVD-RW دارای سرعت کمتری نسبت به DVD+RW می باشند. سرعت ذخیره ( نوشتن ) اطلاعات که بر روی رسانه های ذخيره سازی DVD-R بالغ بر 4X می باشد در ديسک های DVD-RW به 2X كاهش پیدا می كند.کارشناسان بر آورد نموده اند که بيش از شصت درصد از دیسك های DVD-RW و DVD+RW با DVD Player و داریوهای DVD ، سازگار می باشند.

 

درایوهای داخلی در مقابل درايوهای خارجی : قیمت درایوهای داخلی كمتر از درایوهای خارجی می باشد.درایوهای خارجی از اينترفيس های( FireWire(IEEE1394 و یا USB 2.0 بمنظور ارتباط با کامپيوتر استفاده می نمايند .برخی توليد کنندگان از دو اينترفيس فوق در محصولات خود استفاده می نمايند.

 

ذخیره اطلاعات بر روی دیسك های CD-RW : اکثر درايوهای DVD با قابليت نوشتن مجدد ، قادر به نوشتن اطلاعات بر روی دیسك های CD-R و CD- RW می باشند( قابلیت فوق ، در درایوهای DVD-RAM و DVD-R وجود ندارد).سرعت ذخیره سازی در درايوهای فوق پائين می باشد ، مثلا" درایوDVD-RW مدل DVR-A04 ،مربوط به شرکت Pioneer اطلاعات را بر روی دیسك های CD-R با سرعت 8X ذخیره می نماید.درايوهای مدل DRU-510A توليد شده توسط شرکت سونی ، قادر به ذخيره سازی اطلاعات با سرعت 24X می باشد .

 

نرم افزار : بهمراه تمامی درايوهای عرضه شده ، نرم افزارهای لازم نظير: Sonic's MY DVD (ايجاد منوها و تبديل ويدئوهای آنالوگ به MPEG2 تا بتوان از آنان در يک DVD Player استاندارد، استفاده نمود) نيز ارائه می گردد. تمامی درايوها امکان ايجاد DVD های داده را با استفاده از نرم افزارهای ارائه شده نيز فراهم می نمايند. ( نظير برنامه RecordNow Max که امکان نوشتن داده بر روی يک ديسک با قابليت نوشتن را فراهم می نمايد ) . برخی از توليد کنندگان نظير HP و سونی نرم افزارهائی را بمنظور ويرايش و Backup گرفتن از اطلاعات بهمراه محصول خود ارائه نموده اند .

 

تشریح مشخصات

 

 در زمان تهيه يک درايو DVD ، مشخص نمودن فرمت هائی که درايو مورد نظر قادربه حمايت از آنان است يکی از مسائل مهم بوده و اغلب اولين پرسشی است که از جانب تهيه کنندگان مطرح می گردد . درايوهای DVD همانند درايوهای CD-RW که از ديسک هائی با قابليت نوشتن يک مرتبه و ديسک هائی با قابليت نوشتن چندين مرتبه استفاده می نمايند ، از دو گزينه متداول در اين زمينه يعنی DVD-R و DVD+R استفاده می نمايند ( مدل های فوق، ديسک هائی با قابليت نوشتن يک مرتبه را شامل می شوند) . ديسک های DVD-RW و DVD+RW و DVD-RAM سه گزينه متداول در رابطه با ديسک هائی با قابليت نوشتن مجدد می باشند . درايوهای DVD با قابليت نوشتن مجدد ، نظير DVD-Rom دارای چندين سرعت متفاوت می باشند:

- درايوهای DVD-RW : از 1X تا 2X

- درايوهای DVD+RW ، دارای سرعت 2.4X و 4X می باشند.

- درايوهای DVD-R : از 1X تا 4X

- درايوهای DVD+R، دارای سرعت 2.4X و 4X می باشند .

پارامترهای زیر را می توان در زمان انتخاب یک DVD در نظر گرفت :

 

سرعت نوشتن اطلاعات بر روی DVD با قابليت نوشتن يک مرتبه

حداقل : 1X or  2X DVD-R پیشهادی : 2.4X DVD+R or 4X DVD-R, 4X DVD+R

ديسک های DVD با قابليت نوشتن يک مرتبه که دو نوع DVD-R و DVD+R را شامل می شود ، سازگارترين فرمت DVD در حال حاضر می باشد .ويژگی فوق ،زمانيکه قصد استفاده از آنان در DVD Player ها وجود داشته باشد ، حائر اهميت می باشد.در زمان انتخاب درايو DVD لازم است به اين نکته دقت شود که درايو انتخابی از نسل قديمی( نسل اول ) درايوهای DVD+RW نباشد. سرعت ، معیار دیگری در انتخاب یك درایو بوده و می بايست درایو انتخابی قادر به حمايت از سرعت 4X باشد.

 

سرعت نوشتن اطلاعات بر روی DVD با قابليت نوشتن چندين مرتبه

حداقل : 1X DVD-RAM, 2X DVD-RW, 2.4X DVD+RW

پیشنهادی : 2X DVD-RAM, 2X DVD RW, 2.4X DVD+RW, 4X DVD+RW

در ديسک های DVD-RAM ، امکان ذخيره اطلاعاتی بالغ بر 4 / 9 گيگابايت وجود خواهد داشت ( دو طرف ديسک - کارتريج های ديسک ) .مشكل ديسک های فوق ،عدم سازگاری اكثريت آنان با درایوهای DVD-ROM می باشد. ديسک های DVD-RW و DVD+RW با اكثر درايوهای DVD- ROM ها و DVD PLAYER ها سازگار می باشند .سرعت ذخیره سازی در DVD-RW بمراتب كمتر از DVD+RW می باشد .

 

 اينترفيس

حداقل : IDE  پیشنهادی :( FireWire(IEEE1394 يا USB 2.0

درایوهای داخلی نسبت به درايوهای مشابه خارجی دارای قيمت مناسبتری می باشند. در صورتيکه قصد تهيه يک درايو خارجی وجود داشته باشد ، از سازگاری اينترفيس های آن با سيستم موجود، می بايست مطمئن گرديد . در اين رابطه می توان درايوی را انتخاب نمود که دارای اينترفيش های USB 2.0 و FireWire باشد .

 

نکاتی دررابطه با تهیه DVD

 

بررسی سرعت  : سرعت درايوهای DVD-R می تواند با توجه به رسانه ذخيره سازی استفاده شده متغير باشد .اكثر درایوهای DVD-R دارای سرعت ذخیره سازی معادل 4X می باشند.در مدل های قدیمی و یا درايوهای قابل حمل ، صرفا" سرعت 1X و یا 2X حمايت می گردد. در حال حاضر درايوهای DVD-RW و DVD-RAM دارای سرعتی معادل 2X می باشند .

 

سازگار بودن  : در بين فرمت های استفاده شده بمنظور نوشتن اطلاعات ( يک مرتبه ) ، DVD-R و DVD+R دارای سازگاری مطلوبی با DVD Player و درايوهای DVD-ROM موجود ، می باشند . با توجه به جديد بودن ديسک های DVD+R ( قدمت DVD-R بمراتب بیشتر می باشد ) ، ممكن است برخی از درايوهای DVD-ROM و يا DVD Player قدیمی، قادر به خواندن آنان نباشند. با توجه به ماهيت تغيير پذيری ديسک های DVD با قابليت نوشتن مجدد ، سازگاری آنان کمتر بوده و استفاده از آنان در برخی از درايوهای DVD-ROM و يا DVD Players ميسر نمی باشد.

 

لحاظ نمودن مدت زمان فرمت :تمامی دیسك های نوری با قابليت نوشتن مجدد،می بایست قبل از استفاده ، فرمت گردند.ولی درایو های DVD+RW بدليل ارائه امکانات لازم و پيش بينی شده در Firmware ، بصورت on the fly فرمت شده و در اين رابطه زمان بسيار اندکی صرف خواهد شد . بديهی است بموازات کاهش زمان فوق ، مدت زمان فرآيند نوشتن نيز کاهش خواهد يافت .در مقابل ، يک درايو DVD-RW نيازمند استفاده از نرم افزار خاصی بمنظور فرمت نمودن ديسک می باشد (قبل از اقدام به نوشتن بر روی ديسک ) . فرآيند فرمت نمودن با توجه به نرم افزار و شماره نسخه مربوطه ، می تواند تا يکساعت بطول انجامد. نرم افزارهای جديد،رسانه ذخيره سازی DVD-RW را بصورت on the fly ، فرمت می نمايند .

 

استفاده از درايوهای داخلی بهمراه يک اينترفيس IDE در کامپيوترهای شخصی : با توجه به اينکه درايوهای DVD با قابليت نوشتن مجدد، امکان خواندن DVD-ROM و CD را دارا می باشند ، می توان CD-ROM و يا DVD-ROM خود را بدون از دست دادن قابليت خاصی ، جايگزين نمود.

 

استفاده از اينترفيس های ديگر در صورت عدم وجود اتصالات IDE کافی :برای درایوهای خارجی می توان ، از پورت های FireWire و یا USB2.0 استفاده نمود. پورت های فوق ، سرعت مناسبی را در اينخصوص ارائه می نمايند . نوع پورت حمايت شده توسط يک درايو تاثير مستقيمی بر قيمت آن داشته و می توان در صورت ضرورت و نياز ، درايوی را تهيه نمود که از دو پورت اشاره شده حمايت می نمايد . در برخی از سيستم ها ممکن است بدليل عدم وجود شرايط لازم بمنظور استفاده از پورت های فوق ، نيازمند تهيه يک کارت FireWire و يا USB 2.0 باشيم .

 

اطيمنان از ارائه نرم افزارهای ضروری :تمامی تولید كنددگان بهمراه محصول توليدی خود ، نرم افزارهائی را نيز ارائه می نمايند. از نرم افزارها ی فوق می توان بمظنور ايجاد و ويرايش ويدئوهای DVD ، استفاده نمود. برخی از تولید كنندگان علاوه بر نرم افزارهای فوق، اقدام به ارائه نرم افزارها ی لازم بمنظور Backup و انجام عمليات حرفه ای در ارتباط با فایل های ویدئوئی نیز می نمایند.

http://www.groups.yahoo.com/group/aohhardware

 

سلام

امروز امتحان معماری کامپیوتر داشتیم . خوشبختانه بد نبود

ولی حال داش سیا خوب نیست

اينترنت ماهواره ای

کاربران اينترنت با استفاده از امکانات متعدد قادر به اتصال به اينترنت و استفاده از منابع موجود می باشند. استفاده از خطوط تلفن معمولی ، مودم کابلی ، خطوط DSL ، اينترنت بدون کابل ، نمونه هائی در اين زمينه می باشند. در صورتيکه کاربران اينترنت قادر به استفاده از هيچکدام از وسايل ارتباطی فوق نباشند ( بدليل وجود مسافت زياد بين استفاده کننده و مرکز ارائه دهنده خدمات مورد نظر ) ، امکان استفاده از اينترنت ماهواره ای وجود خواهد داشت . اينترنت ماهواره ای از خطوط تلفن و يا سيستم های مبتنی بر کابل برای برقراری ارتباط استفاده نمی نمايد. در اين نوع سيستم ها از يک "بشقاب ماهواره ای " برای ارسال و دريافت اطلاعات ( دو طرفه ) استفاده می گردد. معمولا" در اين نوع سيستم ها سرعت ارسال اطلاعات معادل يک دهم سرعت دريافت اطلاعات است . مودم های کابلی و خطوط DSL نسبت به اينترنت ماهواره ای دارای سرعت بمراتب بيشتری در رابطه با دريافت اطلاعات می باشند. سرعت اينترنت ماهواره ای ده برابر سرعت يک مودم معمولی است .

موسسات و شرکت های متفاوتی تاکنون سرويس اينترنت ماهواره ای را در اختيار علاقه مندان قرار می دهند. StarBand,Pegasus Express ,Teledesic و Tachyon نمونه هائی از شرکت های ارائه دهنده خدمات اينترنت ماهواره ای بصورت دو طرفه می باشند. سرويس ارائه شده توسط Tachyon در امريکا ، اروپای غربی و مکزيک ارائه شده است . Pegasus Express نسخه دو طرفه DirectPC است .

در اينترنت ماهواره ای دو طرفه از عناصر زير استفاده می شود :

يک "بشقاب " (Dish) با ابعاد دو و يا سه فوت

دو عدد مودم ( Uplink,downlink )

کابل های کواکسيال بين بشقاب و مودم

در اينترنت ماهواره ای دو طرفه از تکنولوژی IP multicasting استفاده می شود. در اين حالت امکان ارتباط 5.000 کانال بصورت همزمان و از طريق صرفا" يک ماهواره فراهم خواهد شد. IP multicasting ، داده های مورد نظر را از يک نقطه به چندين نقطه و بصورت فشرده ، ارسال خواهد کرد( در يک زمان ) . با فشرده سازی اطلاعات ، حجم داده ها کاهش و از پهنای باند موجود استفاده بهينه خواهد شد.

در سيستم DirectPC ( ارائه شده توسط DirectTV) ، کاربران همچنان می بايست از يک ISP استفاده نمايند. در اين حالت کاربران برای ارسال اطلاعات در ابتدا می بايست با ISP تماس و در ادامه اقدام به ارسال و يا دريافت اطلاعات نمايند.

 پورت USB   

 کامپيوترهای جديد دارای يک و يا بيش از يک کانکتور Universal Serial Bus)USB) می باشند. کانکتورهای فوق امکان اتصال تجهيزات جانبی متفاوتی نظير : چاپگر، اسکنر ، دوربين های وب و ... را فراهم می نمايند.سيستم های عامل پورت های USB  را حمايت کرده و بدين ترتيب نصب درايور مربوطه بسرعت و بسادگی انجام خواهد يافت .

USB  چيست ؟

همواره اتصال يک دستگاه به کامپيوتر و پيکربندی مناسب آن برای استفاده ، يکی از چالش های  اصلی در رابطه با بخدمت گرفتن تجهيزات جانبی در کامپيوتر بوده است :

- چاپگرها به پورت موازی متصل شده و اغلب کامپيوترها دارای يک پورت هستند . فرض نمائيد که دارای يک Zip drive  باشيم . درايوهای فوق نيازمند يک اتصال با سرعت بالا با کامپيوتر می باشند. در صورت استفاده از پورت موازی، از لحاظ سرعت خواسته يک Zip Drive  تامين نخواهد گرديد

- مودم ها از پورت های سريال استفاده می نمايند. اغلب کامپيوترها دارای دو پورت سريال بوده و در اکثر موارد سرعت مناسبی را دارا نمی باشند.

- دستگاههائی که به سرعت بالائی نياز دارند بهمراه کارت های خود عرضه می گردند.اين نوع کارت ها می بايست در يکی از اسلات های برد اصلی نصب گردند.متاسفانه تعداد اسلات های موجود محدود بوده و در برخی حالات نصب نرم افزار مربوط به کارت دردسرآفرين نيز است .

هدف USB  خاتمه بخشيدن به تمام موارد و مشکلات موجود در زمينه بخدمت گرفتن تجهيزات جانبی در کامپيوتر است .USB  يک روش آسان و استاندارد را برای اتصال  127  دستگاه به کامپيوتر، فراهم می کند. هر دستگاه می تواند شش مگابيت در ثانيه پهنای باند داشته باشد. پهنای باند فوق برای اکثر دستگاههائی که می خواهيم به کامپيوتر متصل نمائيم ، مناسب خواهد بود.

اکثر تجهيزات جانبی که جديدا" توليد می گردند، دارای يک پورت USB  می باشند. چاپگر، اسکنر، موس، دوربين های ديجيتال، دوربين های وب ،مودم، بلندگو، تلفن، رسانه های ذخيره سازی، اتصالات شبکه و ... نمونه هائی از اين نوع دستگاهها می باشند.

اتصال يک دستگاه USB  به کامپيوتر ساده است . کانکنورهای USB  را می توان در پشت سيستم مشاهده و در ادامه کانکنور USB  را به آنها متصل کرد. شکل زير کانکنورهای USB  را در پشت سيستم نشان می دهد.

در صورتيکه دستگاهی برای اولين مرتبه ( بار اول ) نصب گردد، سيستم عامل مربوطه آن را تشخيص و با نصب درايور ، عملا" زمينه استفاده از دستگاه فراهم خواهد شد. دستگاههای USB  را می توان بدفعات به سيستم متصل و يا آنها را از سيستم جدا کرد.اغلب دستگاههای USB  بهمراه کابل اختصاصی خود ارائه می گردند . کابل های فوق دارای اتصالی از نوع A  می باشند.شکل زير يک کانکنور USB  را که از نوع A  است نشان می دهد.

در صورتيکه دستگاه USB  دارای کانکتور A  نباشد بهمراه آن سوکتی ارائه شده که می تواند يک کانکنور از نوع B  را قبول نمايد.

از کانکتور نوع A  برای اتصال به کامپيوتر و از کانکتور نوع B  برای اتصال دستگاههای خاص استفاده می گردد.

اغلب کامپيوترهای جديد بهمراه يک و يا بيش از يک سوکت USB  ارائه می گردند. با توجه به وجود دستگاههای متعدد که دارای پورت USB  می باشند، می توان بسادگی دستگاه مورد نظر را ازطريق پورت USB  به يکی از سوکت های USB  کامپيوتر متصل نمود.مثلا" می توان به  کامپيوتر يک چاپگر USB ، يک اسکنر USB  ، يک دوربين وب USB  و يک کارت شبکه USB  را متصل نمود. در صورتيکه کامپيونر دارای صرفا" يک کانکتور USB  باشد و بخواهيم تجهيزات USB  گفته شده را به آن متصل نمائيم چه کار بايد کرد؟ برای حل مشکل فوق می بايست يک USB hub  را تهيه کرد. USB  استاندارد قادر به حمايت از  127  دستگاه است . هاب USB  بخشی از استاندارد فوق محسوب می گردد.

کل زير يک هاب USB  را بهمراه چهار کانکنور از نوع A  نشان می دهد.

يک هاب ممکن است چهار و يا بيش از چهار پورت داشته باشد. هاب به کامپيوتر متصل شده و هر يک از دستگاهها به يکی از پورت های هاب متصل خواهند شد. هاب ها می توانند با برق و يا بدون برق باشند. استاندارد USB  اين امکان را فراهم می سازد که دستگاهها برق مورد نياز خود را از طريق اتصال USB  مربوطه تامين نمايند. يک دستگاه با مصرف برق بالا نظير اسکنر دارای منبع تغذيه اختصاصی خود است ولی دستگاههای با مصرف برق پايين نظير موس و دوربين های ديجيتال ، برق مورد نياز خود را می توانند از گذرگاه مربوطه تامين نمايند. در صورتيکه از دستگاههائی نظير چاپگر و يا اسکنر استفاده می گردد که خود دارای منبع تغذيه اختصاصی می باشند، نيازی به هاب با برق نخواهد بود در صورتيکه از دستگاههای فاقد منبع تغذيه نظير موس و دوربين استفاده می گردد ، به هاب برق دار نياز خواهد بود. هاب دارای ترانسفورماتور اختصاصی خود بوده و برق مورد نياز گذرگاه را تامين خواهد کرد.

ويژگی های USB 

USB  دارای ويژگی های زير است :

- حداکثر  127  دستگاه را می توان متصل نمود. ( مستقيما" و يا توسط هاب های USB)

- کابل های  USBبتنهائی قادر به حمايت از طول  5  متر می باشند. در صورت استفاده از هاب حداکثر طول  30  متر خواهد بود.

- نرخ انتقال اطلاعات گذرگاه دوازده مگابيت در ثانيه است .

- هر دستگاه قادر به درخواست شش مگابيت در ثانيه است . عملا" بيش از يک دستگاه در هر لحظه نمی تواند درخواست شش مگابيت در ثانيه را داشته باشد چراکه از پهنای باند گذرگاه تجاوز خواهد کرد.

- يک کابل USB   دارای دو سيم برای برق  ( 5+ ولت و Ground) و يک سيم بهم تابيده برای حمل داده است .

- بر روی سيم برق، کامپيوتر قادر به تامين  برق با حداکثر پانصد ميلی آمپر و پنج ولت است .

- دستگاههای با مصرف برق پايين نظير موس می توانند برق مورد نياز خود را مستقيما" از طريق گذرگاه تامين نمايند.

- دستگاههای USB  را می توان هر زمان متصل و مجددا" از سيستم جدا کرد.

- اکثر دستگاههای USB  می توانند توسط کامپيوتر و در زمان حالت Power-saving  ، به خواب ( غيره استفاده  گردند) روند.

دستگاههائی که به پورت USB  متصل می گردند از يک کابل USB  که حامل برق و داده است استفاده می نمايند. دو سيم حامل برق ( قرمز - پنج ولت و قهوه ای ( زمين ) يک زوج کابل بهم تابيده برای حمل داده ( زرد و آبی )

زمانيکه کامپيوتر روشن می گردد ، عمليات پرس و جو در رابطه با دستگاههای متصل به گذرگاه  انجام شده  و به هر يک از آنها يک آدرس خاص ، نسبت خواهد شد . فرآيند فوق "سرشماری"  ناميده می شود. دستگاهها نيز زمانيکه به گذرگاه متصل می گردند شمارش می گردند. کامپيوتر از نحوه انتقال اطلاعات توسط دستگاهها با استناد بر يکی از روشهای زير ، آگاهی می يابد. 

- وقفه : دستگاهی نظير موس يا صفحه کليد که داده های کمی را ارسال می دارند از روش " وقفه " استفاده می نمايند.

- Bulk  ( توده ای ) . يک دستگاه نظير چاپگر که حجم بالائی از اطلاعات را در يک بسته دريافت می دارد، از روش فوق استفاده می نمايد. يک بلاک از داده ها برای چاپگر ارسال و صحت آنها نيز بررسی می گردد.

- Isochronous  ( همزمان ) . دستگاههای  نظير بلندگو از روش فوق استفاده می نمايند. جريان پيوسته ای از داده ها بين دستگاه و کامپيوتر برقرار می گردد.

USB  پهنای باند موجود را به مجموعه ای از فريم ها تقسيم و کامپيوتر فريم ها را کنترل خواهد کرد. فريم ها شامل  1500  بايت بوده و هر ميلی ثانيه يک فريم جديد، بوجود می آيد

اخيرا" استاندارد  USB  نسخه دو،  مطرح شده است . بر اساس  استاندارد فوق ، سرعت  ده تا بيست برابر افزايش خواهد يافت . با رسيدن به سرعت های فوق می توان تقريبا" هر نوع دستگاهی را از طريق USB  به کامپيوتر متصل کرد. هارد ديسک های خارجی و دوربين های فيلم برداری نمونه هائی در اين زمينه می باشند.

حافظه Flash

حافظه ها ی الکترونيکی با اهداف متفاوت و به اشکال گوناگون تاکنون طراحی و عرضه شده اند. حافظه فلش ، يک نمونه از حافظه های الکترونيکی بوده که برای ذخيره سازی آسان و سريع اطلاعات در دستگاههائی نظير : دوربين های ديجيتال ، کنسول بازيهای کامپيوتری و ... استفاده می گردد. حافظه فلش اغلب مشابه يک هارد استفاده می گردد تا حافظه اصلی .

در تجهيزات زير از حافظه فلش استفاده می گردد :

تراشه BIOS موجود در کامپيوتر

CompactFlash که در دوربين های ديجيتال استفاده می گردد .

SmartMedia که اغلب در دوربين های ديجيتال استفاده می گردد

Memory Stick که اغلب در دوربين های ديجيتال استفاده می گردد .

کارت های حافظه PCMCIA نوع I و II

کارت های حافظه برای کنسول های بازيهای ويدئويی

مبانی حافظه فلش

حافظه فلاش يک نوع خاص از تراشه های EEPROM است . حافظه فوق شامل شبکه ای مشتمل بر سطر و ستون است . در محل تقاطع هر سطر و يا ستون از دو ترانزيستور استفاده می گردد. دو ترانزيستور فوق توسط يک لايه نازک اکسيد از يکديگر جدا شده اند. يکی از ترانزيستورها Floating gate و ديگری Control gate خواهد بود. Floatino gate صرفا" به سطر (WordLine) متصل است . تا زمانيکه لينک فوق وجود داشته باشد در سلول مربوطه مقدار يک ذخيره خواهد بود. بمنظور تغيير مقدار يک به صفر از فرآيندی با نام Fowler-Nordheim tunneling استفاده می گردد. از Tunneling بمنظور تغيير محل الکترون ها در Floating gate استفاد می شود. يک شارژ الکتريکی حدود 10 تا 13 ولت به floating gate داده می شود. شارژ از ستون شروع ( bitline) و سپس به floating gate خواهد رسيد .در نهايت شارژ فوق تخليه می گردد( زمين ) .شارژ فوق باعث می گردد که ترانزيستور floating gate مشابه يک "پخش کننده الکترون " رفتار نمايد . الکترون های مازاد فشرده شده و در سمت ديگر لايه اکسيد به دام افتاد و يک شارژ منفی را باعث می گردند. الکترون های شارژ شده منفی ، بعنوان يک صفحه عايق بين control gate و floating gate رفتار می نمايند.دستگاه خاصی با نام Cell sensor سطح شارژ پاس داده شده به floating gate را مونيتور خواهد کرد. در صورتيکه جريان گيت بيشتر از 50 درصد شارژ باشد ، در اينصورت مقدار يک را دارا خواهد بود.زمانيکه شارژ پاس داده شده از 50 درصد آستانه عدول نموده مقدار به صفر تغيير پيدا خواهد کرد.يک تراشه EEPROM دارای گيت هائی است که تمام آنها باز بوده و هر سلول آن مقدار يک را دارا است.

در اين نوع حافظه ها ( فلش) ، بمنظور حذف از مدارات پيش بينی شده در زمان طراحی ( بکمک ايجاد يک ميدان الکتريکی) استفاده می گردد. در اين حالت می توان تمام و يا بخش های خاصی از تراشه را که " بلاک " ناميده می شوند، را حذف کرد.اين نوع حافظه نسبت به حافظه های EEPROM سريعتر است ، چون داده ها از طريق بلاک هائی که معمولا" 512 بايت می باشند ( به جای يک بايت در هر لحظه ) نوشته می گردند.

کارت های حافظه فلش

تراشه BIOS در کامپيوتر، متداولترين نوع حافظه فلش است . کارت های SmartMedia و ComapctFlash نيز نمونه های ديگری از حافظه های فلش بوده که اخيرا" متداول شده اند. از کارت های فوق بعنوان "فيلم های الکترونيکی" در دوربين های ديجيتال، استفاده می گردد .کارتهای حافظه برای بازيهای کامپيوتری نظير Sega و PlayStation نمونه های ديگری از حافظه های فلش می باشند. استفاده از حافظه فلش نسبت به هارد دارای مزايای زير است :

حافظه های فلش نويز پذير نمی باشند.

سرعت دستيابی به حافظه های فلش بالا است .

حافظه های فلش دارای اندازه کوچک هستند.

حافظه فلش دارای عناصر قابل حرکت ( نظير هارد ) نمی باشند.

قيمت حافظه های فلش نسبت به هارد بيشتر است .